Oryginalną wersję wybiorą Ci, którzy szukają bezkompromisowego tool-watcha, pełniącego wszystkie nadane mu funkcje – nawet jeśli ani razu nie zanurzy się pod wodę głębiej, niż przeciętny basen. Jeśli jednak kompletnie Wam na tym nie zależy, a do tego lubicie detale i mniejsze gabaryty – Pelagos 39 mm może być strzałem w dziesiątkę. Standardowo dla wszystkich wersji z mechanizmami automatycznymi nie mogło zabraknąć ruchomej kotwiczki na godzinie 12. Dekiel czasomierza wykonany jest ze szczotkowanego tytanu, na którym widnieją trzy gwiazdy i trzy koniki morskie. Aby zapewnić deklarowaną wodoszczelność, Rado zastosowało dokręcaną, polerowaną koronkę z emblematem kotwicy. replika jaeger lecoultre zegarki Mało jest w tym przedziale cenowym zegarków, które mógłbym śmiało polecić komuś, kto chce kupić nowy egzemplarz, jednocześnie z prawdziwym, nie wciśniętym na siłę historycznym DNA. Tutaj się to udało. Model ten jest w stanie wzbudzić także szacunek osób kolekcjonujących zegarki vintage.Stylistycznie nie ma minusów i tak właśnie powinny wyglądać nawiązania do korzeni. Nowa piątka to świetny wybór dla każdego, kto chce mieć współczesnego klasyka. I pomimo iż na papierze wszystko wygląda na duże, a sam zegarek sprawia wrażenie masywnego, na ręce prezentuje się zadziwiająco dobrze. Zwłaszcza biorąc pod uwagę niewielki rozmiar mojego nadgarstka, 17,5 cm. Spora w tym zasługa przeprojektowanych, krótkich i bardziej opływowo łączących się z kopertą uszu. Mechanicznie początki Monaco to Calibre 11, z którym zegarek ujrzał światło dzienne w 1969 roku. Werk szybko wymieniono na Calibre 11-I, a w 1971 na Calibre 12. W ostatnim przypadku za bazę posłużył mechanizm Buren z modułem chronografu wykonanym przez Dubois-Depraz. Zasadniczym minusem konstrukcji był brak sekundnika. Choć dla wielu tarcza to najważniejszy element zegarka, w przypadku 35 mm PRX-a to bransoleta wychodzi na pierwszy plan. Jest to zasługą zintegrowanej konstrukcji, gdzie niewielka i krótka koperta (lug to lug to 39 mm) płynnie przechodzi w stalową opaskę z szerokich, płaskich ogniw, która jako pierwsza przykuwa naszą uwagę, gdy patrzymy na zegarek z pewnej odległości.

Kolejną dyskusyjną zmianą jest umieszczenie lupki powiększającej nad datą, co pociągnęło za sobą zmianę tła datownika z czarnego na biały oraz usunięcie drukowanej ramki datownika. Seiko zrezygnowało też z sygnowania głównej koronki (wcześniej było tam wygrawerowane ładne 'S'), co całkiem obiektywnie wydaje się być zwyczajnym cięciem kosztów na poziomie cieszących oko detali. Choć dla niewtajemniczonych osób Oris może sprawiać wrażenie stosunkowo młodej firmy, która zapewne dopiero co zdobywa pozycję na rynku zegarków mechanicznych, jej prawdziwa historia świadczy o czymś zupełnie przeciwnym. Ta założona w 1904 roku i mająca siedzibę w Hölstein manufaktura jest uznaną szwajcarską marką, obecnie w szczególności kojarzoną z ciekawymi modelami zegarków nurkowych. Nieco ponad rok temu Łukasz testował model 1858 Chronograph. Z recenzji (do przeczytania TUTAJ) dowiecie się sporo o samej kolekcji i zegarku. Dlaczego o nim wspominam? Ponieważ opisywanego tam Montblanca sporo łączy z modelem będącym bohaterem niniejszego tekstu - limitowaną edycją 1858 Monopusher Chronograph Bronze. Pajęczyna mechanicznych elementów pod spodem dopełnia kompozycji, razem z bardzo dyskretnie wkomponowanym, na pierwszy rzut oka niewidocznym, dyskiem datownika. Dysk, szkieletowany w całości, okala cały werk, a aktualny dzień wskazywany jest na jasnym tle, na wysokości godz.6. O dziwo, na otwartej tarczy nie giną proste, stalowe wskazówki, wypełnione dobrze świecącą lumą. Całość złotej konstrukcji wykończona jest nader starannie satynowaniem, przełamanym wypolerowanymi powierzchniami i rantami. Uszy mają delikatnie fazowane, wypolerowane krawędzie. Wypolerowane są także łby ośmiokątnych śrubek teleskopów. Nie ma wątpliwości, że w projekt koperty AP włożyło mnóstwo pracy. Jest bardzo techniczny, 'charakterny', z wieloma detalami.

Na szczęście z paskiem jest tak, że jego wymienić najprościej. Zapięcie też, chociaż to motylkowe w H1948 nie działa źle. Na potrzeby kolekcji Fiftysix Vacheron zaprojektował nowy, automatyczny kaliber – 1326. W swojej wersji bazowej ma on 26,2 mm średnicy i 4,3 mm wysokości. Rezerwa chodu wynosi satysfakcjonujące 48h. Zamocowane na półpełnym mostku koło balansowe tyka z częstotliwością 4Hz.